تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤١ - ذكر ادله لزوم

قوله: مضافا الى ما ذكر: مقصود از « ما ذكر» اصالة اللّزوم مى‌باشد.

قوله: عموم قوله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم النّاس الخ: اين روايت را مرحوم علّيّين مقام ملّا محمّد باقر مجلسى عطّر اللّه مرقده در ج (٢) از كتاب بحار الانوار طبع جديد ص (٢٧٢) نقل فرموده است.

قوله: فجواز تملّكه عنه: ضمير در « تملّكه » به مالك اصيل و در « عنه » به مالك جديد راجع است.

قوله: بالرّجوع فيه: ضمير در « فيه » به مال عود مى‌كند.

قوله: من دون رضاه: ضمير مجرورى در « رضاه » به مالك جديد راجع است.

قوله: و لا نسلّم ملكيّته له: ضمير مجرورى در « ملكيّته » به ملك و در « له » به شخص راجع است.

قوله: و نحوه العلّامة فى موضع آخر: ضمير مجرورى در « نحوه » به مرحوم محقّق راجع است.

قوله: و منه يظهر جواز التّمسّك: ضمير در « منه » به تقرير در ذيل حديث نبوىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجع است.

قوله: لا يحلّ مال امرء الّا عن طيب نفسه: مرحوم صاحب وسائل رواياتى را باينمضمون در باب مكان صلوة المصلّى نقل نموده از جمله حديثى است كه در ج (٣) ص (٤٢٤) باين شرح آورده است:

محمّد بن على بن الحسين باسنادش از زرعه، از سماعه، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام در حديثى فرمودند:

انّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قال: من كانت عنده امانته فليؤدّها الى من ائتمنه عليها فانّه لا يحل دم امرء مسلم و لا ماله الّا بطيبة نفس منه.

قوله: و كونه مال الغير الخ: ضمير در « كونه » به مال راجع است.

قوله: بما تقدّم: مقصود تقريرى است كه در ذيل حديث نبوىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گذشت.

متن:

و يمكن الاستدلال ايضا بقوله تعالى: و لا تأكلوا اموالكم بينكم بالباطل‌