«كَالَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ».
«همانها كه از نظر نيرو از شما قوى‌تر، و از نظر اموال و فرزندان از شما افزون‌تر بودند» «كانُوا أَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَ أَكْثَرَ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً».
«آنها از نصيب و بهره خود در دنيا، در طريق شهوات، آلودگى، گناه، فساد و تبهكارى، بهره گرفتند، شما منافقان اين امت نيز، از نصيب و بهره خود همان گونه كه منافقان پيشين بهره گرفته بودند، بهره‌بردارى كرديد» «فَاسْتَمْتَعُوا بِخَلاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلاقِهِمْ».
«خَلاق» در لغت به معنى نصيب و بهره است، و چنان كه «راغب» در «مفردات» مى‌گويد: از ريشه «خُلق» گرفته شده است (شايد به اين جهت، كه انسان بهره‌هاى خود را متناسب خلق و خوى خود، در اين جهان دريافت مى‌دارد).
پس از آن مى‌گويد: «شما در كفر و نفاق، سخريه و استهزاء مؤمنان، فرو رفتيد، همان گونه كه آنها در اين امور فرو رفتند» «وَ خُضْتُمْ كَالَّذي خاضُوا». «١»

سرانجام، پايان كار منافقان پيشين را، براى هشدار به گروه منافقان معاصر پيامبر صلى الله عليه و آله، و همه منافقان جهان، با دو جمله بيان مى‌كند:
نخست اين كه: «آنها كسانى هستند كه همه اعمالشان در دنيا و آخرت بر باد رفته و مى‌رود، و هيچ نتيجه مثبتى از آن عائدشان نمى‌گردد» «أُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ».
ديگر اين كه: «آنها زيانكاران حقيقى، و خسران‌يافتگان واقعى هستند» «وَ