تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٠
و پس از عدم پذيرش توبه و نجات او مىافزايد: «امروز بدن تو را از امواج رهائى مىبخشيم، تا درس عبرتى براى آيندگان باشى» «فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً»، براى زمامداران مستكبر، و براى همه ظالمان و مفسدان، و نيز براى گروههاى مستضعف.
در اين كه منظور از «بدن» در اينجا چيست؟ در ميان مفسران گفتگو است:
اكثر آنها معتقدند: منظور همان جسم بىجان «فرعون» است؛ چرا كه عظمت «فرعون» در افكار مردم آن محيط، چنان بود كه اگر بدنش از آب بيرون نمىافتاد، بسيارى باور نمىكردند «فرعون» هم ممكن است غرق شده باشد، و ممكن بود به دنبال اين ماجرا، افسانههاى دروغين درباره نجات و حيات «فرعون» بسازند، لذا خداوند بدن بىجان او را از آب بيرون افكند.
جالب اين كه: «بدن» در لغت- آن چنان كه «راغب» در «مفردات» گفته- به معنى جسد عظيم است، و اين مىرساند «فرعون» همانند بسيارى از مرفهين كه داراى زندگانى پر زرق و برق افسانهاى هستند، اندامى درشت و چاق و چلّه داشته است!
ولى بعضى ديگر گفتهاند: يكى از معانى «بدن»، «زره» است، و اين اشاره به آن است كه: خداوند «فرعون» را با همان زره زرينى كه بر تن داشت، از آب بيرون فرستاد، تا به وسيله آن شناخته شود، و هيچ گونه ترديدى براى كسى باقى نماند.
اين نكته نيز شايان توجه است كه: بعضى از جمله (نُنَجِّيكَ) چنين استفاده نمودهاند كه: خداوند دستور داد: امواج، بدن او را بر نقطه مرتفعى از ساحل بيفكند؛ زيرا ماده «نجوة» به معنى مكان مرتفع و زمين بلند است.
نكته ديگرى كه در آيه به چشم مىخورد اين است كه: جمله: (فَالْيَوْمَ