***
٣١ قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَ الأَبْصارَ وَ مَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ مَنْ يُدَبِّرُ الأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ فَقُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ
٣٢ فَذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ
٣٣ كَذلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذينَ فَسَقُوا أَنَّهُمْ لايُؤْمِنُونَ
ترجمه:
٣١- بگو: «چه كسى شما را از آسمان و زمين روزى مى‌دهد؟ يا چه كسى مالك (و خالق) گوش و چشم‌هاست؟ و چه كسى زنده را از مرده، و مرده را از زنده بيرون مى‌آورد؟ و چه كسى امور (جهان) را تدبير مى‌كند»؟ به زودى (در پاسخ) مى‌گويند:
«خدا»، بگو: «پس چرا تقوا پيشه نمى‌كنيد»؟!
٣٢- آن است خداوند، پروردگار حق شما با اين حال، بعد از حق، چه چيزى جز گمراهى وجود دارد؟! پس چرا (از پرستش او) روى‌گردان مى‌شويد؟!
٣٣- اين چنين فرمان پروردگارت بر فاسقان مسلّم شده كه آنها (پس از اين همه لجاجت و گناه)، ايمان نخواهند آورد!
تفسير:
چه كسى شما را روزى مى‌دهد؟
در اين آيات، سخن از نشانه‌هاى وجود پروردگار، و شايستگى او براى عبوديت به ميان آمده، و بحث‌هاى آيات گذشته را در اين زمينه تعقيب مى‌كند.