مخصوصاً در آيه مورد بحث، با توجه به آيه قبل و بعد از آن، به روشنى اين حقيقت ثابت مى‌شود كه: سخن از نسخ مذهب در ميان نيست، بلكه از نزول عذاب و نابود شدن يك گروه و ملت است؛ زيرا آيات قبل و بعد، هر دو از عذاب و مجازات دنيا بحث مى‌كنند.
***
٢- آيا امت اسلام هم مجازات مى‌شود؟
با توجه به آيات فوق، اين سؤال پيش مى‌آيد: آيا جامعه‌هاى اسلامى نيز، گرفتار مجازات و عذاب در اين جهان مى‌شوند؟
پاسخ اين سؤال، مثبت است؛ زيرا هيچ دليلى نداريم كه اين امت مستثنى باشند، بلكه اين قانون درباره همه امت‌ها و ملت‌ها است، و اين كه در بعضى از آيات قرآن خوانده‌ايم: «خداوند اين امت را مجازات نخواهد كرد»،»
مشروط به يكى از دو شرط است:
يا بودن پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان آنها.
و يا استغفار و توبه از گناه، نه بى‌قيد و شرط.
***
٣- توبه هنگام نزول عذاب
آيات فوق بار ديگر اين حقيقت را تأكيد مى‌كند كه: به هنگام نزول عذاب، درهاى توبه بسته مى‌شود، و پشيمانى سودى نخواهد داشت، دليل آن هم روشن است؛ زيرا توبه در چنين حالى، شبيه توبه اجبارى و اضطرارى است، و چنين توبه‌اى بى‌ارزش مى‌باشد.
***