تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٧

٩٧ الأَعْرابُ أَشَدُّ كُفْراً وَ نِفاقاً وَ أَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا حُدُودَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى‌ رَسُولِهِ وَ اللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ
٩٨ وَ مِنَ الأَعْرابِ مَنْ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ مَغْرَماً وَ يَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوائِرَ عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ
٩٩ وَ مِنَ الأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآْخِرِ وَ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ أَلا إِنَّها قُرْبَةٌ لَهُمْ سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ في‌ رَحْمَتِهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ
ترجمه:
٩٧- باديه‌نشينان عرب، كفر و نفاقشان شديدتر است؛ و به ناآگاهى از حدود و احكامى كه خدا بر پيامبرش نازل كرده، سزاوارترند؛ و خداوند دانا و حكيم است!
٩٨- گروهى از (اين) اعراب باديه‌نشين، چيزى را كه (در راه خدا) انفاق مى‌كنند، غرامت محسوب مى‌دارند. و انتظار حوادث دردناكى براى شما مى‌كشند؛ حوادث دردناك براى خود آنهاست؛ و خداوند شنوا و داناست!
٩٩- گروهى (ديگر) از عرب‌هاى باديه‌نشين، به خدا و روز رستاخيز ايمان دارند؛ و آنچه را انفاق مى‌كنند، مايه تقرّب به خدا، و دعاى پيامبر مى‌دانند؛ آگاه باشيد اينها مايه تقرّب آنهااست! خداوند به زودى آنان را در رحمت خود وارد خواهد ساخت؛ به يقين، خداوند آمرزنده و مهربان است!