تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٦
٢٨ وَ يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَميعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذينَ أَشْرَكُوا مَكانَكُمْ أَنْتُمْ وَ شُرَكائُكُمْ فَزَيَّلْنا بَيْنَهُمْ وَ قالَ شُرَكاؤُهُمْ ما كُنْتُمْ إِيَّانا تَعْبُدُونَ
٢٩ فَكَفى بِاللَّهِ شَهيداً بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبادَتِكُمْ لَغافِلينَ
٣٠ هُنالِكَ تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ
ترجمه:
٢٨- (به خاطر بياوريد) روزى را كه همه آنها را جمع مىكنيم، سپس به مشركان مىگوئيم: «شما و معبودهايتان در جاى خودتان باشيد (تا به حسابتان رسيدگى شود)»! سپس آنها را از هم جدا مىسازيم. و معبودهايشان (به آنها) مىگويند: «شما (هرگز) ما را عبادت نمىكرديد»!
٢٩- (آنها در پاسخ مىگويند) همين بس كه خدا ميان ما و شما گواه باشد، اگر ما از عبادت شما غافل بوديم!
٣٠- در آن جا، هر كس عملى را كه قبلًا انجام داده است، مىآزمايد. و همگى به سوى «اللَّه»- مولا و سرپرست حقيقى خود- بازگردانده مىشوند؛ و چيزهائى را كه به دروغ همتاى خدا قرار داده بودند، گم و نابود مىشوند!
تفسير:
يك صحنه از رستاخيز بتپرستان
اين آيات نيز، بحثهاى گذشته را در زمينه «مبدأ» و «معاد» و وضع