٦٢ أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لاخَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
٦٣ الَّذينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ
٦٤ لَهُمُ الْبُشْرى‌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الآْخِرَةِ لا تَبْديلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ
٦٥ وَ لايَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَميعاً هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ
ترجمه:
٦٢- آگاه باشيد! (دوستان و) اولياى خدا، نه ترسى دارند و نه غمگين مى‌شوند!
٦٣- همانها كه ايمان آوردند، و (از مخالفت فرمان خدا) پرهيز مى‌كردند.
٦٤- در زندگى دنيا و در آخرت، شاد (و مسرور) ند؛ وعده‌هاى الهى تخلّف‌ناپذير است! و اين است آن رستگارى بزرگ!
٦٥- سخن آنها تو را غمگين نسازد! تمام عزّت (و قدرت)، از آنِ خداست؛ و او شنوا و داناست!
تفسير:
آرامش روح در سايه ايمان
از اين نظر كه در آيات گذشته، قسمت‌هائى از حالات مشركان و افراد بى‌ايمان مطرح شده بود، در اين آيات، شرح حال مؤمنان مخلص و مجاهد و پرهيزگار- كه درست نقطه مقابل آنان هستند- بيان گرديده، تا با مقايسه،- همان گونه كه روش قرآن است- نور از ظلمت، و سعادت از بدبختى، شناخته شود.
در نخستين آيه مى‌فرمايد: «آگاه باشيد! اولياى خدا نه ترسى بر آنان است و