پاكيزه به آنها عطا كرديم؛ و اختلاف نكردند، مگر بعد از آن كه علم و آگاهى به سراغشان آمد! پروردگار تو روز قيامت، در آنچه اختلاف مى‌كردند، ميان آنها داورى مى‌كند!
تفسير:
آخرين فصل مبارزه با ستمگران
در اين آيات، آخرين مرحله مبارزه «بنى اسرائيل» با فرعونيان، و سرنوشت آنها، در عباراتى كوتاه، اما دقيق و روشن، ترسيم شده است، و آن چنان كه روش قرآن است، مطالب اضافى را كه از جمله‌هاى قبل و بعد فهميده مى‌شود، ترك نموده.
نخست مى‌فرمايد: «ما بنى اسرائيل را به هنگام مقابله با فرعونيان، در حالى كه تحت فشار و تعقيب آنها قرار گرفته بودند، از دريا عبور داديم» «وَ جاوَزْنا بِبَني‌ إِسْرائيلَ الْبَحْرَ». «١»

و مى‌افزايد: «فرعون و لشگرش براى كوبيدن بنى اسرائيل، و ظلم و ستم و تجاوز بر آنان به تعقيب آنها پرداختند» «فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ بَغْياً وَ عَدْواً»، اما به زودى همگى در ميان امواج «نيل» غرق شدند.
«بَغْى» به معنى ستم، و «عَدْو» به معنى تجاوز است، يعنى: آنها به خاطر ستم و تجاوز به «بنى اسرائيل» به تعقيبشان پرداختند.
جمله «فَأَتْبَعَهُمْ» نشان مى‌دهد: فرعون و لشكرش، به اختيار خود به تعقيب «بنى اسرائيل» پرداختند.
بعضى از روايات نيز اين معنى را تأئيد مى‌كند، و پاره‌اى ديگر چندان با آن