تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٨
هنگامى كه على عليه السلام اين سؤال را كرد، حاضران گفتند: آرى اين سخن را از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيديم. «١»
«نافع»، از «عبداللَّه بن عمر»، در تفسير آيه چنين نقل مىكند: خداوند نخست به مسلمانان دستور داد كه از خدا بترسند، سپس فرمود: كُونُوا مَعَ الصَّادِقينَ يعنى: مَعَ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِه «با پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و خاندانش». «٢»
گر چه بعضى از مفسران اهل تسنن، مانند نويسنده «المنار»، ذيلِ روايتِ فوق را به اين صورت نقل كردهاند: «مَعَ مُحَمَّدٍ وَ أَصْحابِهِ». «٣»
ولى با توجه به اين كه مفهوم آيه عام است، و هر زمانى را شامل مىشود، و مىدانيم صحابه پيامبر صلى الله عليه و آله در زمان محدودى بودند، عبارتى كه در كتب «شيعه» از «عبداللَّه بن عمر» نقل شده صحيحتر به نظر مىرسد.
نويسنده تفسير «برهان»، نظير اين مضمون را از طرق اهل تسنن نقل كرده و مىگويد: «موفق بن احمد»، به اسناد خود، از «ابن عباس» در ذيل آيه فوق چنين نقل كرده: هُوَ عَلِىُّ بْنِ أَبِى طالِب «او على بن ابى طالب است». «٤»
سپس مىگويد: همين مطلب را «عبد الرزاق» در كتاب «رموز الكنوز» نيز آورده است.
اما مسأله مهمتر اين است كه: در آيه فوق دو دستور داده شده: نخست