٧٤ ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلًا إِلى‌ قَوْمِهِمْ فَجائُوهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ كَذلِكَ نَطْبَعُ عَلى‌ قُلُوبِ الْمُعْتَدينَ
ترجمه:
٧٤- سپس بعد از «نوح»، رسولانى به سوى قومشان فرستاديم؛ آنان دلايل روشن برايشان آوردند؛ اما آنها، به چيزى كه پيش از آن تكذيب كرده بودند، ايمان نياوردند! اين چنين بر دل‌هاى تجاوزكاران مُهر مى‌نهيم (تا چيزى را درك نكنند)!
تفسير:
رسولان بعد از «نوح»
پس از پايان بحث اجمالى پيرامون سرگذشت «نوح»، به پيامبران ديگرى كه بعد از «نوح» و قبل از «موسى‌» (مانند «ابراهيم» و «هود» و «صالح» و «لوط» و «يوسف») براى هدايت مردم آمدند اشاره كرده، مى‌فرمايد:
«سپس بعد از نوح، رسولانى به سوى قوم و جمعيتشان فرستاديم» «ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلًا إِلى‌ قَوْمِهِمْ».
«آنها با دلائل روشن و آشكار به سوى قومشان آمدند» «فَجائُوهُمْ بِالْبَيِّناتِ» و مانند «نوح»، به سلاح منطق و اعجاز، و برنامه‌هاى سازنده مجهز بودند.
«ولى آنها كه راه عناد و لجاج را مى‌پوئيدند، و در گذشته به تكذيب پيامبران پيشين برخاسته بودند، اين پيامبران را نيز تكذيب كردند، و به آنها ايمان نياوردند» «فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ».
اين به خاطر آن بود كه: بر اثر عصيان و گناه، و دشمنى با حق، پرده بر