شتافت، و اين نقشه نيز نقش بر آب شد.
در نخستين آيه مى‌گويد: «گروهى ديگر از آنها كسانى هستند كه مسجدى در مدينه اختيار كردند» كه هدف‌هاى شومى زير اين نام مقدس نهفته بودند، «وَ الَّذينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً». «١»

آنگاه، هدف‌هاى آنها را در چهار قسمت زير خلاصه مى‌كند:
١- منظور آنها اين بود كه: «با اين عمل ضرر و زيانى به مسلمانان برسانند» «ضِراراً».
«ضِرار» به معنى: زيان رسانيدن عمدى است، آنها در واقع درست به عكس آنچه ادعا داشتند، كه هدفشان تأمين منافع مسلمانان و كمك به بيماران و از كار افتادگان است، مى‌خواستند با اين مقدمات پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را نابود، و مسلمانان را در هم بكوبند، و حتى اگر توفيق يابند نام اسلام را از صفحه جهان براندازند.
٢- «تقويت مبانى كفر، و بازگشت دادن مردم به وضع قبل از اسلام» «وَ كُفْراً».
٣- «ايجاد تفرقه در ميان صفوف مؤمنان» «وَ تَفْريقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنينَ».
زيرا با اجتماع گروهى در اين مسجد، مسجد «قبا» كه نزديك آن بود، و يا مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله كه از آن فاصله داشت، از رونق مى‌افتاد.
از اين جمله- آن چنان كه بعضى مفسران استفاده كرده‌اند- چنين بر مى‌آيد كه: نبايد فاصله ميان مساجد آن چنان كم باشد كه، روى اجتماع يكديگر اثر بگذارند.
بنابراين، آنها كه روى تعصب‌هاى قومى، و يا اغراض شخصى، مساجد را