تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٣
٦٨ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ هُوَ الْغَنِيُّ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لاتَعْلَمُونَ
٦٩ قُلْ إِنَّ الَّذينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لايُفْلِحُونَ
٧٠ مَتاعٌ فِي الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذيقُهُمُ الْعَذابَ الشَّديدَ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ
ترجمه:
٦٨- گفتند: «خداوند فرزندى براى خود انتخاب كرده است»! منزّه است! او بىنياز است! از آنِ اوست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است! شما هيچ گونه دليلى بر اين ادعا نداريد! آيا به خدا نسبتى مىدهيد كه نمىدانيد؟!
٦٩- بگو: «آنها كه به خدا دروغ مىبندند، (هرگز) رستگار نمىشوند!
٧٠- بهرهاى (ناچيز) از دنيا دارند؛ سپس بازگشتشان به سوى ماست؛ و بعد، به آنها مجازات شديد به سزاى كفرشان مىچشانيم»!
تفسير:
سخن بىدليل
اين آيات نيز، همچنان بحث با مشركان را ادامه داده، يكى از دروغها و تهمتهاى آنها را نسبت به ساحت مقدس خداوند بازگو مىكند:
نخست مىفرمايد: «آنها گفتند: خداوند براى خود فرزندى اختيار كرده