تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٨
٣٤ قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعيدُهُ قُلِ اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعيدُهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ
٣٥ قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَهْدي إِلَى الْحَقِّ قُلِ اللَّهُ يَهْدي لِلْحَقِّ أَ فَمَنْ يَهْدي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لايَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
٣٦ وَ ما يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنّاً إِنَّ الظَّنَّ لايُغْني مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ بِما يَفْعَلُونَ
ترجمه:
٣٤- بگو: «آيا هيچ يك از معبودهاى شما، آفرينش را ايجاد مىكند و سپس باز مىگرداند»؟! بگو: «تنها خدا آفرينش را ايجاد كرده، سپس باز مىگرداند؛ با اين حال، چرا از حق روىگردان مىشويد»؟!
٣٥- بگو: «آيا هيچ يك از معبودهاى شما، به سوى حق هدايت مىكند»؟! بگو: «تنها خدا به حق هدايت مىكند! آيا كسى كه هدايت به سوى حق مىكند براى پيروى شايستهتر است، يا آن كس كه خود هدايت نمىشود مگر هدايتش كنند؟! شما را چه مىشود، چگونه داورى مىكنيد»؟!
٣٦- و بيشتر آنها، جز از گمان، پيروى نمىكنند؛ (در حالى كه) گمان، هرگز (انسان را) از حق بىنياز نمىسازد! به يقين، خداوند از آنچه انجام مىدهند، آگاه است!