اينچنين مجرمان را كيفر مى‌دهيم» «كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمينَ».
***
در آيه بعد، مطلب را صريح‌تر بيان مى‌كند و مى‌گويد: «سپس شما را جانشين آنها در زمين قرار داديم، تا ببينيم چگونه عمل مى‌كنيد» «ثُمَّ جَعَلْناكُمْ خَلائِفَ فِي الأَرْضِ مِنْ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ».
***
نكته‌ها:
١- «قُرُون» جمع «قرن»، معمولًا به معنى يك زمان طولانى استعمال مى‌شود، ولى همان گونه كه علماى لغت گفته‌اند: به معنى قوم و جمعيتى كه در عصر واحدى زندگى مى‌كنند نيز آمده است؛ زيرا ماده اصلى آن به معنى اقتران و نزديكى است، در آيه مورد بحث نيز به همين معنى، يعنى گروه و اقوام «هم‌عصر» به كار رفته.
***
٢- در آيات فوق، علت نابودى اقوام گذشته، ظلم و ستم ذكر شده است؛ اين به خاطر آن است كه: واژه ظلم آن چنان مفهوم جامعى دارد كه، هر گونه گناه و فسادى را در بر مى‌گيرد.
***
٣- از جمله: وَ ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا «چنان نبود كه ايمان بياورند»، استفاده مى‌شود: خداوند تنها آن گروهى را به هلاكت كيفر مى‌دهد كه، اميدى به ايمان آنها در آينده نيز نباشد، و به اين ترتيب، اقوامى كه در آينده ممكن است ايمان بياورند، مشمول چنين كيفرهائى نمى‌شوند.
زيرا فرق بسيار است بين اين كه گفته شود: «ايمان نياوردند»، و يا گفته شود: