«وَ لايُنْفِقُونَ نَفَقَةً صَغيرَةً وَ لاكَبيرَةً».
«و هيچ سرزمينى را براى رسيدن به ميدان جهاد، و يا به هنگام بازگشت زير پا نمى‌گذارند، مگر اين كه تمام اين گام‌ها، و آن انفاق‌ها، براى آنها ثبت مى‌شود» «وَ لايَقْطَعُونَ وادِياً إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ».
«تا سرانجام خداوند اين اعمال را، به عنوان بهترين اعمالشان پاداش دهد» «لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ».
***
نكته‌ها:
١- منظور از «لايَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا»
جمله «لايَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا» را، غالب مفسران، همان گونه كه در بالا ذكر شد تفسير كرده و گفته‌اند: منظور آن است كه مجاهدان راه خدا، هر ضربه‌اى از دشمن از جراحت، و قتل، و اسارت و مانند آن ببينند، در نامه اعمالشان براى پاداش الهى ثبت خواهد شد، و متناسب هر يك اجرى خواهند داشت، و البته با توجه به اين كه آيه مشكلات مجاهدان را بر مى‌شمرد، مناسب همين معنى است.
ولى، اگر روى تركيب‌بندى خود اين جمله بخواهيم تكيه كنيم، و متناسب با لغات، آن را تفسير نمائيم، معنى جمله چنين است: آنها هيچ ضربه‌اى بر پيكر دشمن وارد نمى‌كنند، مگر اين كه در نامه اعمالشان نوشته خواهد شد؛ زيرا جمله «نالَ مِنْ عَدُوِّهِ»، در لغت به معنى ضربه زدن به دشمن است.
ولى توجه به مجموع آيه، قرينه بر تفسير گذشته خواهد بود.
***
٢- منظور از «أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ»
مفسران، براى جمله «أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ» دو گونه تفسير ذكر كرده‌اند:
يكى بر اساس اين است كه، كلمه «أَحْسَن» وصف براى افعال آنها باشد، و