در اينجا، روى سخن را به پيامبرش، به عنوان رهبر مسلمين كرده، مى‌گويد: «به منافقان بگو عذرخواهى مكنيد، ما هرگز به سخنان شما ايمان نخواهيم آورد» «قُلْ لاتَعْتَذِرُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكُمْ».
«چرا كه خداوند ما را از اخبار شما آگاه ساخته» «قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبارِكُمْ»، بنابراين، ما از نقشه‌هاى شيطانى شما به خوبى باخبريم!
ولى در عين حال، راه بازگشت و توبه، به سوى شما باز است، اعمال آينده شما روشن مى‌سازد از عدم شركت در نبرد پشيمان شده‌ايد يا اين عذرخواهى فريب و خدعه است «و به زودى خداوند و پيامبرش اعمال شما را مى‌بينند» «وَ سَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ».
اين احتمال نيز، در تفسير آيه داده شده است كه: منظور از اين جمله، مسأله توبه نيست، بلكه هدف آن است در آينده نيز، خداوند و پيامبرش (طبق وحى الهى) از اعمال و نقشه‌هاى شما آگاه مى‌شود، و آنها را نقش بر آب خواهد كرد، بنابراين، نه امروز از دست شما كارى ساخته است و نه فردا!.
ولى، تفسير اول با ظاهر آيه سازگارتر است.
ضمناً، توجه داشته باشيد درباره اين جمله، و مسأله عرضه داشتن همه اعمال امت بر پيامبرش صلى الله عليه و آله، بحث مشروحى داريم كه در ذيل آيه ١٠٥ همين سوره خواهد آمد.
و پس از آن مى‌فرمايد: همه اعمال و نيات شما، امروز ثبت و بايگانى مى‌شود، «سپس به سوى كسى كه اسرار پنهان و آشكار را مى‌داند، باز مى‌گرديد، و او شما را از آنچه انجام مى‌داديد آگاه مى‌كند» «ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى‌ عالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» و جزاى آن را به شما خواهد داد.
***