اين آگاهى، مقدمه پاداش و يا كيفرى است كه در جهان ديگر در انتظار او است، لذا به دنبال اين جمله مى‌افزايد: «و به زودى به سوى كسى كه آگاه از پنهان و آشكار است باز مى‌گرديد، و شما را به آنچه عمل كرده‌ايد خبر مى‌دهد» «وَ سَتُرَدُّونَ إِلى‌ عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» و بر طبق آن جزا خواهد داد.
***
نكته‌ها:
١- دقت در آيه اخذ زكات و توجه به نكات لازم
الف- از شأن نزولى كه براى آيات گذشته ذكر كرديم، به خوبى روشن مى‌شود: اين آيه پيوند نزديكى با آيه قبل يعنى ماجراى توبه «ابو لبابه» و يارانش دارد؛ زيرا آنها به شكرانه قبول توبه‌هايشان، اموال خود را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آوردند، و او تنها قسمتى از آن را برگرفت.
اما اين شأن نزول، هيچ گاه منافات با اين ندارد كه، آيه بيان يك حكم كلى و عمومى در مورد «زكات اموال» بوده باشد، و اين كه بعضى از مفسران، تضادى ميان اين دو پنداشته‌اند درست نيست، همان گونه كه در ساير آيات قرآن و شأن‌نزول‌ها كراراً گفته‌ايم.
تنها سؤالى كه در اينجا باقى مى‌ماند، اين است كه: طبق روايتى پيامبر صلى الله عليه و آله، يك سوم اموال «ابو لبابه» و يارانش را پذيرفت، «١» در حالى كه مقدار «زكات» در هيچ يك از موارد آن يك سوم نيست، در «گندم» و «جو» و «خرما» و «مويز» گاهى يك دهم و گاهى يك بيستم است، و در «طلا» و «نقره» تقريباً ٥/ ٢ درصد