تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٠
سپس اضافه مىكند: «خدا هر كس را بخواهد (و شايسته و لايق ببيند) به سوى راه مستقيم، همان راهى كه به دار السلام و مركز امن و امان منتهى مىشود، دعوت مىكند» «وَ يَهْدي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ».
***
نكتهها:
١- مثال براى تقريب به ذهن
از آنجا كه قرآن يك كتاب انسانسازى و تربيت است، در بسيارى از موارد، براى روشن ساختن حقايق عقلى، متوسل به ذكر مثال مىشود، و گاهى موضوعاتى را كه آغاز و انجامش سالها طول مىكشد، در يك صحنه زودگذر و قابل مطالعه، در برابر چشمان مردم مجسم مىسازد.
بررسى تاريخ پر ماجراى عمر يك انسان، يا يك نسل، كه گاهى يكصد سال طول مىكشد، براى افراد عادى كار آسانى نيست، اما هنگامى كه صحنهاى همانند زندگى بسيارى از گياهان، كه در چند ماه خلاصه مىشود (از تولد و رشد و نمو و زيبائى و سپس نابودى) در مقابل او قرار دهند، بسيار راحت مىتواند چگونگى زندگى خود را در اين آئينه شفاف ببيند.
درست اين صحنه را در مقابل چشم خود مجسم كنيد: باغى است پر از درخت و سبزه و گياه، كه همگى به ثمر نشسته و غوغاى حيات در سرتاسر آن نمايان است، اما در يك شب تاريك، يا يك روز روشن، ناگهان ابرهاى سياه آسمان را مىپوشانند، رعد و برق، و سپس طوفان و رگبارهاى شديد، و تگرگهاى دانه درشت آن را از هر سو در هم مىكوبد.
فردا كه به ديدن آن باغ مىآئيم، درختان در هم شكسته، گياهان از هم متلاشى و پژمرده، و همه چيز را در هم به روى خاك ريخته، در مقابل