وفاى به عهد، و استقامت در برابر مشكلات به هنگام جهاد.
و پس از ذكر همه اينها مى‌گويد: «كسانى كه اين صفات را دارا باشند، صادقان و پرهيزگارانند».
و به اين ترتيب، صادق كسى است كه: داراى ايمان به تمام مقدسات، و به دنبال آن عمل در تمام زمينه‌ها باشد.
و در سوره «حجرات» مى‌خوانيم: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ‌يَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ في‌ سَبيلِ اللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُون:
«مؤمنان تنها كسانى هستند كه ايمان به خدا و پيامبرش آورده، سپس شك و ترديدى به خود راه نداده‌اند، (و علاوه بر اين) با اموال و جان‌هاى خود در راه خدا جهاد كردند، اينها صادقان هستند». «١»
اين آيه نيز «صدق» را، مجموعه‌اى از ايمان و عمل كه در آن هيچ گونه ترديد و تخلّفى نباشد معرفى مى‌كند.
و در سوره «حشر» مى‌خوانيم: لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرينَ الَّذينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً وَ يَنْصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُون:
«اين اموال براى فقيران مهاجرى است كه از خانه و كاشانه و اموال خود بيرون رانده شدند در حالى كه فضل الهى و رضاى او را مى‌طلبند و خدا و رسولش را يارى مى‌كنند؛ و آنها راستگويانند». «٢»
در اين آيه، مؤمنان محرومى كه على‌رغم همه مشكلات، استقامت به خرج دادند، و از خانه و اموال خود بيرون رانده شدند، و جز رضاى خدا و يارى