٢٤ إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها أَتاها أَمْرُنا لَيْلًا أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصيداً كَأَنْ لَمْ‌تَغْنَ بِالأَمْسِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الآْياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
٢٥ وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى‌ دارِ السَّلامِ وَ يَهْدي مَنْ يَشاءُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقيمٍ
ترجمه:
٢٤- مَثَل زندگى دنيا، همانند آبى است كه از آسمان نازل كرده‌ايم؛ كه در پى آن، گياهان (گوناگون) زمين- كه مردم و چهارپايان از آن مى‌خورند- مى‌رويد؛ تا زمانى كه زمين، زيبائى خود را يافته و آراسته مى‌گردد، و اهل آن مطمئن مى‌شوند كه مى‌توانند از آن بهره‌مند گردند، (ناگهان) فرمان ما، شب هنگام يا در روز، (براى نابودى آن) فرا مى‌رسد؛ و آن چنان آن را درو مى‌كنيم كه گوئى ديروز هرگز (چنين كشتزارى) نبوده است! اين گونه، آيات خود را براى گروهى كه مى‌انديشند، شرح مى‌دهيم!
٢٥- و خداوند به سراى صلح و سلامت دعوت مى‌كند؛ و هر كس را بخواهد (و شايسته ببيند)، به راه راست هدايت مى‌نمايد.
تفسير:
دورنماى زندگى دنيا
در آخرين آيه از آيات گذشته، اشاره‌اى به ناپايدارى زندگى دنيا شده بود،