و اجل معينى دارند، به هنگامى كه اجل آنها فرا رسد، نه ساعتى از آن تأخير خواهند كرد، و نه ساعتى پيشى خواهند گرفت» «لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ إِذا جاءَ أَجَلُهُمْ فَلايَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لايَسْتَقْدِمُونَ».
و به تعبير ديگر: هيچ قوم و ملتى به هنگام انحراف از مسير حق، در مقابل مجازات‌هاى الهى كه نتيجه اعمال خودشان است مصونيت ندارند، هنگامى كه در چنين مسيرهائى گام بگذارند، و از قوانين قطعى آفرينش منحرف شوند، امكانات خود را از دست داده و سرانجام سقوط مى‌كنند، كه تاريخ جهان، نمونه‌هاى فراوانى را از آن به خاطر دارد.
در واقع قرآن، به مشركانى كه در مورد آمدن عذاب الهى تعجيل مى‌كردند اخطار مى‌كند:
بى‌جهت عجله نكنند، به هنگامى كه زمان آنها فرا برسد، لحظه‌اى اين عذاب تأخير و تقديم نخواهد داشت.
ضمناً بايد توجه داشت: «ساعت» گاهى به معنى لحظه، و گاهى به معنى مقدار كمى از زمان است، هر چند امروز معنى معروفش يك بيست و چهارم شبانه روز مى‌باشد.
***
در آيه بعد، سومين پاسخ را مطرح كرده، مى‌فرمايد: «به آنها بگو: اگر عذاب پروردگار شب هنگام، يا در روز به سراغ شما بيايد» امر غير ممكنى نيست، آيا شما مى‌توانيد اين عذاب ناگهانى را از خود دفع كنيد؟ «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُهُ بَياتاً أَوْ نَهاراً».
«با اين حال مجرمان و گنهكاران، در برابر چه چيز عجله مى‌كنند» «ما ذا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ».