تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٤
١٢٦ أَ وَ لا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ في كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لايَتُوبُونَ وَ لا هُمْ يَذَّكَّرُونَ
١٢٧ وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ هَلْ يَراكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لايَفْقَهُونَ
ترجمه:
١٢٦- آيا آنها نمىبينند كه در هر سال، يك يا دو بار آزمايش مىشوند؟! باز توبه نمىكنند، و متذكر هم نمىگردند!
١٢٧- و هنگامى كه سورهاى نازل مىشود، بعضى از آنها (منافقان) به يكديگر نگاه مىكنند و مىگويند: «آيا كسى شما را مىبيند»؟ سپس منصرف مىشوند (و از حضور پيامبر بيرون مىروند)؛ خداوند دلهايشان را (از حق) منصرف ساخته؛ چرا كه آنها، گروهى هستند كه نمىفهمند (و بىدانشند)!
تفسير:
آزمايش سالانه
اين آيات نيز، سخن را درباره منافقان ادامه مىدهد، و آنها را مورد سرزنش و اندرز قرار داده مىگويد: «آيا آنها نمىبينند كه در هر سال، يك يا دو بار، مورد آزمايش قرار مىگيرند»! «أَ وَ لا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ في كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ».
و عجب اين كه: با اين همه آزمايشهاى پى در پى، «از راه خلاف باز نمىايستند، توبه نمىكنند و متذكر نمىشوند» «ثُمَّ لايَتُوبُونَ وَ لا هُمْ يَذَّكَّرُونَ».
در اين كه منظور از اين آزمايش سالانه، كه يك يا دو بار تكرار مىشود