پس از آن، «موسى‌» عليه السلام از پيشگاه خدا تقاضا مى‌كند و مى‌گويد: «پروردگارا! اموال آنها را محو و بى اثر ساز»! تا نتوانند از آن بهره گيرند «رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى‌ أَمْوالِهِمْ».
«طمس» در لغت، به معنى محو كردن و بى خاصيت نمودن چيزى است، و جالب اين كه، در بعضى از روايات وارد شده كه: پس از اين نفرين، اموال فرعونيان به صورت سفال و سنگ در آمد، «١» شايد كنايه از اين باشد كه: آن چنان بحران اقتصادى دامانشان را گرفت، كه ارزش ثروتهايشان به كلّى سقوط كرد، و همچون سفال بى‌قيمت شد!
آنگاه اضافه مى‌كند: «پروردگارا! علاوه بر اين، قدرت تفكر و انديشه را نيز از آنان بگير» «وَ اشْدُدْ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ».
چه اين كه با از دست دادن اين دو سرمايه، آماده زوال و نيستى خواهند شد، و راه ما به سوى انقلاب و وارد كردن ضربه نهائى بر آنان، باز مى‌گردد.
خداوندا! اگر من از تو درباره فرعونيان چنين مى‌خواهم؛ نه به خاطر روح انتقام‌جوئى و كينه‌توزى است، بلكه به خاطر اين است كه: آنها ديگر هيچ گونه آمادگى براى ايمان ندارند، «و تا عذاب اليم تو فرا نرسد ايمان نياورند» «فَلايُؤْمِنُوا حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الأَليمَ».
پيداست ايمان بعد از مشاهده عذاب- چنان كه به زودى خواهد آمد- نيز، براى آنها سودى نخواهد داشت.
***
خداوند به «موسى‌» و برادرش خطاب كرد: اكنون كه شما آماده تربيت و