(مواهب مادّى و معنوى، جسمانى و روحانى) ولى، بعنوان تأكيد و بيان «تفصيل» بعد از «اجمال»، اضافه مى‌كند: «خداوند براى آنها باغ‌هائى از بهشت فراهم ساخته، كه از زير درختانش نهرها جريان دارند» «وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري تَحْتَهَا الأَنْهارُ».
از امتيازات اين نعمت، آن است كه: جاودانى است و «همواره در آن خواهند ماند» «خالِدينَ فيها أَبَداً».
«و مجموع اين مواهب معنوى و مادّى، براى آنها پيروزى بزرگى محسوب مى‌شود» «ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ».
چه پيروزى از اين برتر، كه انسان احساس كند آفريدگار، معبود و مولايش، از او خشنود است، و كارنامه قبولى او را امضاء كرده؟
و چه پيروزى از اين بالاتر، كه با اعمال محدودى در چند روز عمر فانى، مواهب بى‌پايان ابدى پيدا كند.
اين احتمال نيز وجود دارد كه رضايت خدا مربوط به پذيرش آئين او باشد و رضايت آنها به خاطر عظمت قدرت و خروج از تحت سلطه فرهنگ منحط و ستمگران جاهلى.
***
نكته‌ها:
١- موقعيت پيشگامان
در هر انقلاب وسيع اجتماعى، كه بر ضد وضع نابسامان جامعه صورت مى‌گيرد، پيشگامانى هستند، كه پايه‌هاى انقلاب و نهضت بر دوش آنها است، آنها در واقع وفادارترين عناصر انقلابى هستند؛ زيرا به هنگامى كه پيشوا و رهبرشان از هر نظر تنها است، گرد او را مى‌گيرند، و با اين كه از جهات مختلف