شروع به ظلم و ستم در زمين مى‌كنند» «فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ».
ولى «اى مردم بدانيد: هر گونه ظلم و ستمى مرتكب شويد، و هر انحرافى از حق پيدا كنيد، زيانش متوجه خود شما است» «يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى‌ أَنْفُسِكُمْ».
آخرين كارى كه مى‌توانيد انجام دهيد اين است كه: «چند روزى از متاع زندگى دنيا بهره‌مند شويد» «مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا». «١»

«سپس بازگشت شما به سوى ما است» «ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُكُمْ».
«آنگاه ما شما را از آنچه انجام مى‌داديد آگاه خواهيم ساخت» «فَنُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ».
***
نكته‌ها:
١- بيدارى هنگام بلا و ...
آنچه در آيات فوق خوانديم، مخصوص به بت‌پرستان نيست، بلكه يك اصل كلّى درباره همه افراد آلوده، دنياپرست، كم‌ظرفيت و فراموشكار است، به هنگامى كه امواج بلاها آنها را احاطه مى‌كند، و دستشان از همه جا كوتاه، و كارد به استخوانشان مى‌رسد، و يار و ياورى براى خود نمى‌بينند، دست به درگاه خدا بر مى‌دارند، و هزار گونه عهد و پيمان با او مى‌بندند، و نذر و نياز مى‌كنند كه: اگر از اين بلاها رهائى يابيم چنين و چنان مى‌كنيم.
اما اين بيدارى و آگاهى، كه انعكاسى است از روح توحيد فطرى، براى اين گونه اشخاص، چندان به طول نمى‌انجامد، همين كه طوفان بلا فرو نشست و