البته، با توجه به تعبير «فِى سَبِيْلِ اللَّهِ»، به خوبى روشن مى‌شود كه: خداوند خريدار جان‌ها، تلاش‌ها، كوشش‌ها و مجاهدت‌هائى است كه، در راه او صورت مى‌گيرد، يعنى: در راه پياده كردن حق و عدالت، و آزادى و نجات انسان‌ها، از چنگال كفر و ظلم و فساد.
سپس، براى تأكيد روى اين معامله بزرگ اضافه مى‌كند: «چه كسى وفادارتر به عهدش از خدا است»؟ «وَ مَنْ أَوْفى‌ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ».
يعنى: گر چه بهاى اين معامله فوراً پرداخت نمى‌شود، اما خطرات نسيه را در بر ندارد؛ چرا كه خداوند، به حكم قدرت، توانائى و بى‌نيازى، از هر كس، نسبت به عهد و پيمانش وفادارتر است، نه فراموش مى‌كند، نه از پرداخت عاجز است، و نه كارى بر خلاف حكمت انجام مى‌دهد، كه از آن پشيمان گردد و نه العياذ باللَّه خلاف مى‌گويد.
بنابراين، هيچ گونه جاى شك و ترديد در وفادارى او به عهدش، و پرداختن بها در رأس موعد، باقى نمى‌ماند.
و از همه جالب‌تر اين كه: پس از انجام مراسم اين معامله، همان گونه كه در ميان تجارت‌كنندگان معمول است، به طرف مقابل تبريك گفته، و معامله را معامله پر سودى براى او مى‌خواهد، مى‌فرمايد: «بشارت باد بر شما به اين معامله‌اى كه انجام داديد»! «فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذي بايَعْتُمْ بِهِ». «١»

«و اين پيروزى و رستگارى بزرگى براى همه شما است» «وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ».
نظير همين مطلب، با عبارات ديگرى در سوره «صف»، آمده است، آنجا كه