اين تعبير ممكن است اشاره به اين باشد كه: حتى قصرهاى بهشتيان بر روى نهرها بنا شده، كه لطف و زيبائى فوق‌العاده‌اى به آنها مى‌بخشد.
و يا اشاره به اين كه: نهرهاى بهشتى به فرمان آنها هستند و در قبضه قدرتشان مى‌باشد، چنان كه در سرگذشت «فرعون» مى‌خوانيم مى‌گفت: أَ لَيْسَ لِى مُلْكُ مِصْرَ وَ هذِهِ الأَنْهارُ تَجْرِى مِنْ تَحْتِى: «آيا حكومت مصر در اختيار من نيست، و اين نهرها به فرمان من جريان ندارند». «١»
اين احتمال نيز داده شده است كه: «تحت» به معنى «بين ايدى» باشد، يعنى در مقابل آنها نهرهاى آب جريان دارد.
***
٤- سه حالت لذت‌بخش بهشتيان
جالب توجه اين كه: در آخرين آيه مورد بحث، اشاره به سه حالت و يا سه نعمت و لذت بزرگ بهشتيان شده است:
حالت نخست، توجه به ذات پاك پروردگار، و لذتى كه از اين توجه به آنها دست مى‌دهد، كه قابل مقايسه با هيچ لذتى نيست.
حالت دوم، لذتى است كه بر اثر تماس داشتن با مؤمنان ديگر، در آن محيط پر از صلح و تفاهم پيدا مى‌شود، كه بعد از لذت توجه به خدا، از همه چيز برتر است.
حالت سوم، لذتى است كه از انواع نعمت‌هاى بهشتى به آنها دست مى‌دهد، و باز آنها را متوجه به خدا مى‌سازد، و حمد و سپاس او را مى‌گويند (دقت كنيد).
***