پاسخ اين است: آيات سوره «توبه»، همان گونه كه در آغاز اشاره كرديم، در اواخر عمر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد، و قبلًا مسلمانان در سوره، «مريم»، آيه ٤٧ خوانده بودند كه: «ابراهيم» با جمله: «سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي» به «آزر» وعده استغفار داده بود، و مسلماً پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بيهوده وعده نمى‌دهد، و هر گاه وعده داده، به وعده‌اش وفا كرده است.
و نيز، در سوره «ممتحنه» آيه ٤ خوانده بودند كه: «ابراهيم» به او گفت:
لَا سْتَغْفِرَنَّ لَك: «من براى تو استغفار خواهم كرد».
همچنين در سوره «شعراء» كه از سوره‌هاى «مكّى» است، استغفار «ابراهيم» براى پدرش صريحاً آمده است، آنجا كه مى‌گويد: «وَ اغْفِرْ لِابي‌ إِنَّهُ كانَ مِنَ الضَّالِّين». «١»

***
نكته‌ها:
١- يك روايت مجعول
بسيارى از مفسران اهل سنت، حديث مجعولى از «صحيح بخارى» و «مسلم» و كتب ديگر، از «سعيد بن مسيب»، از پدرش نقل كرده‌اند:
هنگامى كه مرگ «ابو طالب» نزديك شد، پيامبر صلى الله عليه و آله بر او وارد گرديد، در حالى كه «ابو جهل» و «عبداللَّه بن ابى اميه» نزد او بودند، پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود:
اى عمو! لا إِلهَ إِلَّا اللَّه بگو!؛ كه من به وسيله آن، نزد پروردگار براى تو دفاع (و شفاعت) كنم.
در اين هنگام، «ابو جهل» و «عبداللَّه بن ابى اميه» رو به «ابو طالب» كرده گفتند: تو مى‌خواهى از آئين (پدرت) «عبدالمطلب» صرف‌نظر كنى؟