تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٢
افراد عادى چنين دعائى شود، چه رسد براى اهل بيت، جانشينان پيامبر صلى الله عليه و آله.
ولى، چه مىتوان كرد، كه تعصبها گاهى جلو فهم آيات قرآن را نيز مىگيرد.
***
٢- توبه و جبران
همان گونه كه از آيات متعدد قرآن مجيد استفاده مىشود: «توبه» تنها ندامت و پشيمانى از گناه نيست، بلكه بايد توأم با اصلاح و جبران نيز باشد، اين جبران، مخصوصاً ممكن است به صورت كمكهاى بلا عوض به نيازمندان باشد، چنان كه در آيات فوق، و در داستان «ابو لبابه» خوانديم.
و تفاوت نمىكند كه گناه، يك گناه مالى باشد، يا گناه ديگر، چنان كه در ماجراى متخلفان از جنگ «تبوك» خوانديم.
در واقع هدف اين است: روح آلوده به گناه، با عمل صالح و شايستهاى شستشو شود، و پاكى نخستين و فطرى را بازيابد.
***
٣- مسأله «عرض اعمال»
در ميان پيروان مكتب اهل بيت عليهم السلام، با توجه به اخبار فراوانى كه از امامان رسيده، عقيده معروف و مشهور بر اين است كه: پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان از اعمال همه امت آگاه مىشوند، يعنى خداوند از طرق خاصّى اعمال امت را بر آنها عرضه مىدارد.
رواياتى كه در اين زمينه نقل شده، بسيار زياد است و شايد در سر حدّ تواتر باشد، كه چند نمونه را ذيلًا نقل مىكنيم:
از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود: تُعْرَضُ الأَعْمالُ عَلى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله