تفسير:
همه جا ناظر او است!
در آيات گذشته، سخن از قرآن، موعظه الهى و هدايت و رحمتى كه در اين كتاب آسمانى است در ميان بود، در آيات مورد بحث، به همين مناسبت از قوانين ساختگى و خرافى، و احكام دروغين مشركان سخن مى‌گويد.
زيرا كسى كه ايمان به خدا دارد، و مى‌داند همه مواهب و ارزاق از ناحيه او است، بايد اين حقيقت را نيز بپذيرد كه: بيان حكم اين مواهب و مجاز و غير مجاز آنها به دست پروردگار است، و بدون اذن و فرمان او دخالت در اين كار ناروا است.
در نخستين آيه مورد بحث، روى سخن را به پيامبركرده، مى‌فرمايد: «بگو: به من خبر بدهيد آيا روزى‌هائى را كه خداوند بر شما نازل كرده ديده‌ايد؟ كه بعضى از ان را حلال و بعضى را حرام نموده‌ايد» «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا».
چرا اين روزى‌هائى را كه خداوند براى شما نازل كرده است، بعضى را حرام و بعضى را حلال قرار داده‌ايد؟! و بر طبق سنن خرافى خود، پاره‌اى از چهارپايان را تحت عنوان «سائبه»، «بحيره» و «وصيله» «١»
و همچنين قسمتى از زراعت و محصول كشاورزى خود را تحريم نموده‌ايد، و خود را از اين نعمت‌هاى پاك محروم ساخته‌ايد؟!
به علاوه اين مربوط به شما نيست كه چه چيز حلال و چه چيز حرام بايد باشد، اين تنها در اختيار فرمان پروردگار و خالق آنها است، لذا در تعقيب آن