نخست مى‌گويد: «پاداش نيك و زياده بر آن از آنِ كسانى است كه كار نيك انجام دهند» «لِلَّذينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى‌ وَ زِيادَةٌ». «١»

در اين كه منظور از «زيادة» در اين جمله چيست؟ ميان مفسران گفتگو است، ولى با توجه به اين كه آيات قرآن يكديگر را تفسير مى‌كنند، اشاره به:
پاداش‌هاى مضاعف و فراوانى است كه، گاهى ده برابر و گاهى هزاران برابر (به نسبت اخلاص و پاكى و تقوا و ارزش عمل)، بر آن افزوده مى‌شود، لذا در سوره «انعام» مى‌خوانيم: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها:
«كسى كه كار نيكى انجام دهد ده برابر به او پاداش داده خواهد شد». «٢»
و در جاى ديگر مى‌خوانيم: فَأَمَّا الَّذِيْنَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيْهِمْ أُجُورَهُمْ وَ يَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهِ:
«اما كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، خداوند پاداش آنها را به طور كامل مى‌دهد، و از فضل و كرم خود نيز بر آن مى‌افزايد». «٣»
در آيات مربوط به «انفاق» در سوره «بقره» نيز، سخن از پاداش نيكوكاران تا هفتصد برابر، و يا چند مقابل آن به ميان آمده است. «٤»
نكته ديگرى كه در اينجا بايد به آن توجه داشت اين است كه: كاملًا امكان دارد، اين اضافه در جهان ديگر مرتباً افزايش يابد، يعنى هر روز موهبت و لطف تازه‌اى از ناحيه خداوند به آنها ارزانى داشته شود، و اين در واقع نشان مى‌دهد:
زندگى جهان ديگر يكنواخت نيست، و به سوى تكامل در يك شكل نامحدود پيش مى‌رود.