تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٩
در پايان آيه، گروه دوم را شديداً تهديد كرده، مىگويد: «به زودى آن دسته از ايشان كه كافر شدند، گرفتار عذاب دردناكى خواهند شد» «سَيُصيبُ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَليمٌ».
آنچه در تفسير آيه فوق گفتيم، همان چيزى است كه با قرائن موجود در آيه سازگارتر است؛ زيرا
از يكسو مىبينيم اين دو گروه، در برابر يكديگر قرار داده شدهاند.
و از سوى ديگر، كلمه «مِنْهُم» نشان مىدهد كه: تمام اين دو گروه كافر نبودند، از مجموع اين دو قرينه استفاده مىشود، «مُعَذِّرُون» معذوران حقيقى بودهاند.
ولى، در برابر اين تفسير، دو تفسير ديگر نيز گفته شده:
نخست، اين كه: منظور از «مُعَذِّرُون» كسانى بودهاند كه، عذرهاى واهى و دروغين، براى فرار از جهاد مىتراشيدهاند.
و منظور از گروه دوم، آنهائى كه حتى زحمت عذرتراشى به خود نمىدادند، و صريحاً از اطاعت فرمان خدا درباره جهاد سر باز مىزدند.
دوم اين كه: «مُعَذِّرُون»، همه گروههائى را شامل مىشود كه، با اظهار عذر، اعم از اين كه راست باشد يا دروغ، از شركت در جهاد خوددارى مىكنند.
ولى قرائن نشان مىدهد كه «مُعَذِّرُون» همان معذوران واقعى هستند.
***