٩٠ وَ جاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الأَعْرابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَ قَعَدَ الَّذينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ سَيُصيبُ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَليمٌ
ترجمه:
٩٠- و عذرآورندگان از اعراب باديه‌نشين، (نزد تو) آمدند كه به آنها اجازه (عدم شركت در جهاد) داده شود؛ و آنها كه به خدا و پيامبرش دروغ گفتند، (در خانه خود) نشستند؛ به زودى به كسانى از آنها كه مخالفت كردند (و معذور نبودند)، عذاب دردناكى خواهد رسيد!
تفسير:
معذوران واقعى!
در اين آيه، به تناسب بحث‌هاى گذشته، پيرامون منافقان بهانه‌جو و عذرتراش، اشاره به وضع دو گروه از تخلف‌كنندگان از جهاد شده است:
نخست، آن دسته كه واقعاً معذور بوده‌اند.
و ديگر، گروهى كه بدون عذر، و به عنوان سركشى و عصيان، سر از انجام اين وظيفه بزرگ باز زدند.
در آغاز مى‌گويد: «گروهى از اعراب باديه‌نشين، كه از شركت در ميدان جهاد معذور بودند، نزد تو آمده‌اند تا به آنها اجازه داده شود و معاف گردند» «وَ جاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الأَعْرابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ».
و در مقابل، «كسانى كه به خدا و پيامبر دروغ گفتند، بدون هيچ عذرى در خانه خود نشستند» و به ميدان نرفتند «وَ قَعَدَ الَّذينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ».