٨٤ وَ لاتُصَلِّ عَلى‌ أَحَدٍ مِنْهُمْ ماتَ أَبَداً وَ لاتَقُمْ عَلى‌ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ ماتُوا وَ هُمْ فاسِقُونَ
٨٥ وَ لاتُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُريدُ اللَّهُ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ
ترجمه:
٨٤- هرگز بر مرده هيچ يك از آنان، نماز نخوان؛ و بر كنار قبرش، (براى دعا و طلب آمرزش،) نايست! چرا كه آنها به خدا و رسولش كافر شدند؛ و در حالى كه فاسق بودند از دنيا رفتند!
٨٥- مبادا اموال و فرزندانشان، مايه شگفتى تو گردد! (اين براى آنها نعمت نيست؛ بلكه) خدا مى‌خواهد آنها را به اين وسيله در دنيا عذاب كند، و جانشان برآيد در حالى كه كافرند.
تفسير:
روش محكم‌تر در برابر منافقان
پس از آن كه، منافقان با تخلّف صريح از شركت در ميدان جهاد، پرده‌ها را دريدند، و كارشان بر ملا شد، خداوند به پيامبرش دستور مى‌دهد: روش صريح‌تر و محكم‌ترى در برابر آنها اتخاذ كند، تا براى هميشه، فكر نفاق و منافق‌گرى از مغزهاى ديگران برچيده شود، و منافقان نيز بدانند، در جامعه اسلامى محلى براى آنها وجود نخواهد داشت.