٩٨ فَلَوْلا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إيمانُها إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَتَّعْناهُمْ إِلى‌ حينٍ
ترجمه:
٩٨- چرا هيچ يك از شهرها و آبادى‌ها ايمان نياوردند كه (ايمانشان به موقع باشد، و) به حالشان مفيد افتد؟! مگر قوم يونس، هنگامى كه آنها ايمان آوردند، عذاب رسواكننده را در زندگى دنيا از آنان برطرف ساختيم؛ و تا مدت معينى (اجلشان) آنها را بهره‌مند كرديم.
تفسير:
تنها يك گروه به موقع ايمان آوردند!
در آيات گذشته، درباره «فرعون» و فرعونيان خصوصاً، و ديگر اقوام پيشين عموماً، اين نكته ذكر شده بود كه: آنها از ايمان به خدا در حال اختيار و سلامت سر باز زدند، ولى به هنگام قرار گرفتن در آستانه مرگ و كيفر الهى، اظهار ايمان كردند، كه براى آنها سودمند نيفتاد.
در آيه مورد بحث، اين مسأله را به عنوان يك قانون كلّى بيان مى‌دارد و مى‌گويد: «چرا هيچ يك از اقوام گذشته به موقع ايمان نياوردند تا ايمانشان سودمند باشد» «فَلَوْلا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إيمانُها».
آنگاه قوم يونس عليه السلام را استثناء كرده مى‌فرمايد: «مگر قوم يونس، كه چون ايمان آوردند، مجازات رسواكننده را در زندگى اين دنيا از آنها بر طرف ساختيم» «إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا».