كرده‌اند، و هم قانون‌شكن و فاسقند.
و عجيب اين كه با تمام اين اوصاف، مدّعى ايمان به خدا، و اعتقاد محكم و مبرم به مبانى دينى و اسلامى نيز هستند!
***
در آيه بعد، مجازات شديد و دردناك آنها، در يك جمله كوتاه بيان شده است، مى‌فرمايد: «خداوند مردان و زنان منافق و همه كفار و افراد بى‌ايمان را وعده آتش جهنم داده» «وَعَدَ اللَّهُ الْمُنافِقينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْكُفَّارَ نارَ جَهَنَّمَ».
آتش سوزانى كه: «جاودانه در آن خواهند ماند» «خالِدينَ فيها».
و «همين يك مجازات كه تمام انواع عذاب‌ها و كيفرها را در بر دارد براى آنها كافى است» «هِيَ حَسْبُهُمْ».
به تعبير ديگر، آنها نياز به هيچ مجازات ديگرى ندارند؛ زيرا در دوزخ همه نوع عذاب جسمانى و روحانى وجود دارد.
در پايان آيه اضافه مى‌كند: «خداوند آنها را از رحمت خود دور ساخته و عذاب هميشگى نصيبشان نموده است» «وَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقيمٌ».
بلكه اين دورى از خداوند، و بُعد از پروردگار، خود بزرگ‌ترين عذاب، و دردناك‌ترين كيفر براى آنها محسوب مى‌شود.
***
تكرار تاريخ و درس عبرت
در سومين آيه، براى بيدار ساختن اين گروه از منافقان، آينه تاريخ را پيش روى آنها مى‌گذارد، و با مقايسه زندگى آنان، با منافقان و گردنكشان پيشين، عبرت انگيزترين درس‌ها را به آنها مى‌دهد، مى‌فرمايد: «شما همانند منافقان پيشين هستيد، و همان مسير، برنامه و سرنوشت شوم را تعقيب مى‌كنيد»