تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٠
آيا اين چيزى جز دروغ و دروغپردازى مىتواند باشد؟
حتى مىتوان اين را به عنوان يك قانون كلّى- با كمى دقت- از آيه استفاده كرد، كه: «هر كس از ظن و گمانهاى بىاساس پيروى كند، سرانجام به دروغگوئى كشانده مىشود».
راستى و صدق بر اساس قطع و يقين استوار است، و دروغ بر اساس تخمينها، پندارها و شايعهها!.
***
سپس، براى تكميل اين بحث، و نشان دادن راه خداشناسى، و دورى از شرك و بتپرستى، به گوشهاى از مواهب الهى كه در نظام آفرينش قرار گرفته، و نشانه عظمت، قدرت و حكمت «اللَّه» است اشاره كرده، مىگويد:
«او كسى است كه شب را براى شما مايه آرامش قرار داد» «هُوَ الَّذي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فيهِ».
«و روز را روشنىبخش» «وَ النَّهارَ مُبْصِراً».
اين نظام نور و ظلمت، كه بارها در آيات قرآن روى آن تكيه شده، نظامى شگفتانگيز و پر بار است كه:
از يك سو با تابش نور در مدت معين، صحنه زندگى انسانها را روشن ساخته، و حركتآفرين است و تلاشانگيز.
و از سوى ديگر با پردههاى ظلمانى و آرامبخش شب، روح و جسم خسته رَا براى كار و حركت مجدد آماده مىسازد.
آرى، «در اين نظام حسابشده، آيات و نشانههائى از توانائى آفريدگار است، اما براى آنها كه گوش شنوا دارند و حقايق را مىشنوند» «إِنَّ في ذلِكَ لا ياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ».