آنها به صورت يك برنامه و وظيفه دائمى در آمده است.
آرى، اينها هستند كه با داشتن اين دو ركن اساسى «دين» و «شخصيت»، چنان آرامشى در درون جان خود احساس مى‌كنند كه، هيچ يك از طوفان‌هاى زندگى آنها را تكان نمى‌دهد، بلكه به مضمون: أَلْمُؤْمِنُ كَالْجَبَلِ الرَّاسِخِ لاتُحَرِّكُهُ الْعَواصِفُ: «مؤمنان همچون كوه در برابر تند باد حوادث استقامت به خرج مى‌دهند». «١»
***
در سومين آيه، روى مسأله عدم وجود ترس و غم و وحشت، در وجود اولياى حق، با اين عبارت تأكيد مى‌كند كه: «براى آنان در زندگى دنيا و در آخرت بشارت است» «لَهُمُ الْبُشْرى‌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الآْخِرَةِ».
به اين ترتيب، نه تنها ترس و غمى ندارند، كه بشارت، خوشحالى و سرور؛ به خاطر نعمت‌هاى فراوان و مواهب بى‌پايان الهى، هم در اين زندگى و هم در آن زندگى نصيب آنان مى‌شود. «٢»
باز براى تأكيد اضافه مى‌كند: «سخنان پروردگار و وعده‌هاى الهى، تغيير و تبديل ندارد» «لا تَبْديلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ» و خداوند به اين وعده خود نسبت به دوستانش وفا مى‌كند.
«و اين پيروزى و سعادت بزرگى است» «ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ»، براى هر كس كه نصيبش شود.
***