تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٤
غير اسلامى است- دراز مىكنند.
و يا به خود اجازه مىدهند قوانين اسلام را، به عنوان اين كه قابل عمل نيست كنار بگذارند، و شخصاً به جعل قانون بپردازند، آنها نيز پيرو سنتهاى جاهلى هستند.
اسلام واقعى تجزيهپذير نيست، هنگامى كه گفتيم: مسلمانيم، بايد همه قوانين آن را به رسميت بشناسيم.
و اين كه بعضى مىگويند: اين قوانين همه قابل اجراء نيست، پندار بىاساسى است كه، از يك نوع غربزدگى و خودباختگى ناشى شده است.
البته اسلام، به خاطر جامعيتى كه دارد، در يك سلسله از مسائل، با ذكر اصول كلّى، دست ما را باز گذارده است، كه نيازهاى هر عصر و زمان را، با آن اصول تطبيق كلّى، بر طبق آن اصول استنباط، تنظيم و به اجرا در آوريم، و در فهم موضوعات مسائل با متخصصان و كارشناسان اسلامى آن، مشورت نمائيم.
***
٥- وسعت علم پروردگار
در آخرين آيه مورد بحث، به هنگام اشاره به وسعت علم پروردگار، روى سه نكته تكيه كرده و فرموده:
در هيچ كار و حالى نيستى،
و هيچ آيهاى تلاوت نمىكنى،
و هيچ عملى انجام نمىدهيد، مگر اين كه ما شاهد و ناظر بر شما هستيم.
اين تعبيرات سهگانه، در واقع اشاره به «افكار»، «گفتار» و «اعمال» انسانها است، يعنى: خداوند همان گونه كه اعمال ما را مىبيند، و سخنان ما را مىشنود، از افكار و نيّات ما آگاه و با خبر است، و چيزى از اينها از محيط علم پروردگار