تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠١
اطاعت امرش آماده و حاضرند. و در واقع سخن تنها از او نيست، بلكه از او است و از همه مأموران مطيعش.
سپس با تأكيد بيشتر، مسأله آگاهى خدا نسبت به همه چيز را تعقيب كرده مىفرمايد: «كوچكترين چيز در زمين و آسمان- حتى به اندازه سنگينى ذره بىمقدارى- از ديدگاه علم پروردگار تو مخفى و پنهان نمىماند، و نه كوچكتر از اين، و نه بزرگتر از اين، مگر اين كه همه اينها در لوح محفوظ و كتاب آشكار علم خدا ثبت و ضبط است» «وَ ما يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ مِنْ مِثْقالِ ذَرَّةٍ فِي الأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرَ إِلَّا في كِتابٍ مُبينٍ».
«يَعْزُبُ» از ماده «عزوب»، در اصل، به معنى دورى و جدائى از خانه و خانواده، براى يافتن مرتع جهت «گوسفندان» و چهار پايان است، و سپس به معنى غيبت و پنهانى، به طور مطلق استعمال شده است.
«ذرّة» به معنى جسم بسيار كوچك است، و به همين جهت به مورچههاى ريز نيز، ذرّه گفته مىشود. «١»
«كِتابٍ مُبِين» اشاره به علم وسيع پروردگار است، كه گاهى از آن تعبير به «لوح محفوظ» مىشود. «٢»
***
نكتهها:
١- قانونگذارى حق خدا است
آيات فوق، در ضمن عبارات كوتاهى اين حقيقت را ثابت مىكند كه: حق قانونگذارى مخصوص خدا است، و هر كس بىاذن و اجازه و فرمان او اقدام