٥٧ يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جائَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنينَ
٥٨ قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
ترجمه:
٥٧- اى مردم! اندرزى از سوى پروردگارتان براى شما آمده است؛ و درمانى براى آنچه در سينه‌هاست؛ (درمانى براى دل‌هاى شما؛) و هدايت و رحمتى است براى مؤمنان!
٥٨- بگو: «به فضل و رحمت خدا بايد خوشحال شوند؛ كه اين، از تمام آنچه گردآورى كرده‌اند، بهتر است»!
تفسير:
قرآن رحمت بزرگ الهى
در قسمتى از آيات گذشته، بحث‌هائى در زمينه قرآن، و گوشه‌اى از مخالفت‌هاى مشركان در آنها منعكس گرديده بود، در اين آيات، به همين مناسبت سخن از قرآن به ميان آمده.
نخست به عنوان يك پيام همگانى و جهانى، تمام انسان‌ها را مخاطب ساخته مى‌گويد:
«اى مردم! از سوى پروردگارتان، موعظه و اندرزى براى شما آمده است» «يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جائَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ».
«و درمانى براى آنچه در سينه‌ها است» «وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ».
«و چيزى كه مايه هدايت و راهنمائى است» «وَ هُدىً».