تفسير:
مجازات الهى در دست من نيست
به دنبال تهديدهائى كه در آيات سابق راجع به عذاب و مجازات منكران حق ذكر شد، در اين آيات، نخست از قول آنها چنين نقل مى‌كند: آنها از روى استهزاء و مسخره و انكار «مى‌گويند: اين وعده‌اى كه در مورد نزول عذاب مى‌دهى، اگر راست مى‌گوئى چه موقع است»؟! «وَ يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ».
اين سخن، مسلماً از ناحيه مشركان عصر پيامبر اسلام‌بوده؛ زيرا آيات بعد كه متضمن پاسخ پيامبر صلى الله عليه و آله است، شاهد گوياى اين مطلب مى‌باشد.
آنها با اين تعبير مى‌خواستند، هم بى‌اعتنائى كامل خود را به تهديدهاى پيامبر صلى الله عليه و آله نشان دهند.
و هم براى افرادى كه از اين تهديدها متزلزل گشته بودند، مايه قوت قلب و آرامش فكر شوند.
***
در برابر اين سؤال و استهزاء، خداوند به پيامبرش دستور مى‌دهد از چند راه به آنها پاسخ گويد:
نخست اين كه: «به آنها بگو وقت و موعد اين كار در اختيار من نيست، من مالك سود و زيانى براى خود نيستم، چه رسد براى شما، مگر آنچه خدا بخواهد و اراده كند» «قُلْ لاأَمْلِكُ لِنَفْسي‌ ضَرّاً وَ لا نَفْعاً إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ».
من تنها پيامبر و فرستاده اويم، تعيين موعد نزول عذاب، تنها به دست او است، وقتى كه من درباره خودم مالك سود و زيان نباشم، به طريق اولى‌ در مورد شما مالك چيزى نخواهم بود.