تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٧
٤٨ وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ
٤٩ قُلْ لاأَمْلِكُ لِنَفْسي ضَرّاً وَ لا نَفْعاً إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ إِذا جاءَ أَجَلُهُمْ فَلايَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لايَسْتَقْدِمُونَ
٥٠ قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُهُ بَياتاً أَوْ نَهاراً ما ذا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ
٥١ أَ ثُمَّ إِذا ما وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ آلآنَ وَ قَدْ كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ
٥٢ ثُمَّ قيلَ لِلَّذينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا بِما كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ
ترجمه:
٤٨- و مىگويند: «اگر راست مىگوئى، اين وعده (مجازات) كى خواهد بود»؟
٤٩- بگو: «من براى خودم زيان و سودى را مالك نيستم، (چه رسد براى شما!) مگر آنچه خدا بخواهد. براى هر قومى، اجلى است؛ هنگامى كه اجل آنها فرا رسد، نه ساعتى تأخير مىكنند، و نه پيشى مىگيرند»!
٥٠- بگو: «به من خبر بدهيد اگر مجازات او، شب هنگام يا در روز به سراغ شما آيد (، آيا مىتوانيد آن را از خود دفع كنيد؟!)» پس مجرمان براى چه عجله مىكنند؟!
٥١- سپس آيا آنگاه كه واقع شد (به شما گفته مىشود:)، آيا به آن ايمان مىآوريد؟! حالا؟! در حالى كه قبلًا براى آن عجله مىكرديد!
٥٢- سپس به كسانى كه ستم كردند گفته مىشود: «عذاب ابدى را بچشيد! آيا جز به آنچه انجام مىداديد كيفر داده مىشويد»؟!