٤٥ وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَأَنْ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنَ النَّهارِ يَتَعارَفُونَ بَيْنَهُمْ قَدْ خَسِرَ الَّذينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ وَ ما كانُوا مُهْتَدينَ
٤٦ وَ إِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهيدٌ عَلى‌ ما يَفْعَلُونَ
٤٧ وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لايُظْلَمُونَ
ترجمه:
٤٥- (به ياد آور) روزى را كه (خداوند) آنها را جمع مى‌سازد؛ آن چنان كه (احساس مى‌كنند) گوئى جز ساعتى از روز، (در دنيا) توقف نكردند؛ به آن مقدار كه يكديگر را (ببينند و) بشناسند! مسلماً آنها كه لقاى خداوند (و روز رستاخيز) را تكذيب كردند، زيان بردند و هدايت نيافتند!
٤٦- اگر ما، پاره‌اى از مجازات‌هائى را كه به آنان وعده داده‌ايم، به تو نشان دهيم، و يا تو را از دنيا ببريم، (در هر حال،) بازگشتشان به سوى ماست؛ سپس خداوند بر آنچه آنها انجام مى‌دادند گواه است!
٤٧- براى هر امتى، رسولى است؛ هنگامى كه رسولشان به سوى آنان بيايد، به عدالت در ميان آنها داورى مى‌شود؛ و ستمى به آنها نخواهد شد!