تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦١
نكتهها:
١- جلوه تازهاى از اعجاز قرآن
جالب اين كه: با گذشت زمان، جلوههاى تازهاى از اعجاز قرآن آشكار مىشود، كه در گذشته مورد توجه قرار نمىگرفت، از جمله:
محاسبات فراوانى كه روى كلمات قرآن، با مغزهاى الكترونيكى انجام شده، و ويژگىهاى تازهاى براى كلمات، جملهبندىها، و رابطه آن با زمان نزول هر سوره، ثابت كرده است، و آنچه ذيلًا مىخوانيد نمونهاى از آن است:
پژوهشهاى برخى از دانشمندان محقق امروز، به كشف روابط پيچيده و فرمولهاى محاسباتى بسيار دقيقى منجر شده كه حيرتانگيز است.
با يقين به اين امر كه نظم علمى دقيقى در ساختمان قرآن است، از طريق بررسىهاى آمارى و به زبان رياضى، به كشف قواعد دقيق و فرمولهاى رياضى و منحنىهاى كامل و سالمى توفيق يافته است، كه از نظر اهميت و شناخت، كشف «نيوتن» در جاذبه را، تداعى مىكند.
يك قرآنشناس بزرگ، نقطه شروع كارش را از اين مسأله ساده آغاز كرده است: آيات نازل شده در «مكّه» كوتاه است، و آيات نازل شده در «مدينه» بلند، اين يك مسأله طبيعى است كه هر نويسنده يا سخنران ورزيده، طول جملات و آهنگ كلمات سخنش را، بر حسب موضوع سخن تغيير مىدهد:
مسائل توصيفى، جملات كوتاه، و مسائل تحليلى و استدلالى، بلند.
آنجا كه سخن تحريكى و انتقادى و يا بيان اصول كلّى اعتقادى است، لحن شعارى مىشود، و عبارات كوتاه.
و آنجا كه شروع داستان است، و بيان كلام براى نتيجهگيرىهاى اخلاقى و ...، لحن آرام، عبارات طولانى و آهنگ نرم.