تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣١
خودمان مشاهده مىكنيم، آن چنان كه باور نمىكنيم اين همان باغ سرسبز خرمى است كه ديروز به روى ما مىخنديد.
آرى چنين است ماجراى زندگى انسانها، مخصوصاً در عصر و زمان ما، كه گاه يك زلزله يا يك جنگ چند ساعته، چنان يك شهر آباد و خرم را در هم مىكوبد، كه چيزى جز يك ويرانه با يك مشت اجساد قطعه قطعه شده باقى نمىگذارد.
وه، چه غافلند مردمى كه به چنين زندگى نا پايدار دل خوش كردهاند؟!
***
٢- در توضيح جمله «اخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الأَرْضِ» بايد توجه داشت كه:
«اختلاط» در اصل، آن چنان كه «راغب» در «مفردات» گفته: به معنى جمع ميان دو چيز يا بيشتر است، خواه مايع باشند يا جامد، و «اختلاط» اعم از «امتزاج» است؛ (زيرا امتزاج معمولًا در مايعات گفته مىشود).
بنابراين معنى جمله چنين مىشود: به وسيله آب باران، گياهان از هر قسم به هم مىآميزند، گياهانى كه به درد انسان مىخورد يا مورد استفاده حيوانات است. «١»
جمله فوق اشاره ضمنى به اين حقيقت نيز مىكند كه: خداوند از آب باران كه يك نوع و يك حقيقت بيشتر ندارد، انواع و اقسام گياهانى را مىروياند كه، نيازمندىهاى مختلف انسانها و حيوانات را با مواد غذائى گوناگونشان تأمين مىكنند.
***