تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٢
خدا از هر كس در چارهانديشى و طرح نقشههاى كوبنده قادرتر و سريعتر است» «قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْراً».
همان گونه كه مكرّر اشاره كردهايم: «مكر»، در اصل به معنى هر گونه چارهانديشى توأم با پنهانكارى است، نه به آن معنى كه در فارسى امروز از آن مىفهميم، كه توأم با يك نوع شيطنت است، بنابراين، هم در مورد خداوند صدق مىكند و هم در مورد بندگان. «١»
اما اين كه مصداق مكر الهى در آيه مورد بحث، چيست؟ ظاهراً اشاره به همان مجازاتهاى پروردگار است، كه بعضاً در نهايت اختفا، و بدون هيچ مقدمه، و با سرعت هر چه تمامتر انجام مىگيرد، حتى گاهى خود مجرمان را با دست خودشان مجازات مىكند، بديهى است: آن كس كه از همه قادرتر، و بر دفع موانع و تهيه اسباب تواناتر است، نقشههاى او نيز سريعتر خواهد بود.
به تعبير ديگر: او هر زمان اراده مجازات و تنبيه كسى كند، بلافاصله تحقق مىيابد، در حالى كه دگران چنين نيستند.
سپس آنها را تهديد مىكند كه: گمان نبريد اين توطئهها و نقشهها فراموش مىگردد، خير، «فرستادگان ما، يعنى فرشتگان ثبت اعمال، تمام نقشههائى را كه براى خاموش كردن نور حق مىكشيد مىنويسند» «إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ».
و بايد خود را براى پاسخگوئى و مجازات در سراى ديگر آماده كنيد.
درباره ثبت اعمال، و فرشتگان مأمور آن، ذيل آيات مناسب بحث خواهيم كرد.
***