٢٠ وَ يَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرينَ
ترجمه:
٢٠- مى‌گويند: «چرا معجزه‌اى از پروردگارش بر او نازل نمى‌شود»؟! بگو: «غيب تنها براى خدا است! شما در انتظار باشيد، من هم با شما در انتظارم! (شما در انتظار معجزات بهانه‌جويانه باشيد، و من هم در انتظار مجازات شما!)».
تفسير:
معجزات اقتراحى
دگر بار قرآن، به بهانه‌جوئى‌هاى مشركان، به هنگام سر باز زدن از ايمان و اسلام مى‌پردازد و مى‌گويد: «مشركان چنين مى‌گويند: چرا معجزه‌اى از ناحيه خداوند بر پيامبر نازل نشده است» «وَ يَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ».
البته به قرائنى كه بعداً اشاره خواهيم كرد، منظور آنها هر گونه معجزه‌اى نبوده است؛ زيرا مسلماً پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله علاوه بر قرآن، معجزات ديگرى نيز داشته، و تواريخ اسلام و بعضى از آيات قرآن گواه بر اين حقيقت است.
بلكه، منظور آنها اين بوده كه، هر وقت معجزه‌اى به ميل خود پيشنهاد كنند، فوراً آن را انجام دهد!
آنها چنين مى‌پنداشتند: اعجاز امرى است در اختيار پيامبر صلى الله عليه و آله، و هر وقت و هر گونه اراده كند مى‌تواند انجام دهد.
علاوه بر اين، موظف است از اين نيروى خود، در برابر هر مدعى لجوج و