دارد». «١»
دوم اين كه: اشاره به مسأله معاد و نعمت‌هاى آخرت باشد؛ زيرا يكى از معانى «قدم»، «مقام و منزلت» است (به تناسب اين كه انسان با پاى خود به منزلگاهش وارد مى‌شود) يعنى: براى افراد با ايمان، مقام و منزلت ثابت و مسلّمى در پيشگاه خدا است، كه هيچ چيز نمى‌تواند آن را تغيير دهد و دگرگون سازد.
سوم اين كه: «قدم» به معنى «پيشوا و رهبر» است، يعنى براى مؤمنان پيشوا و رهبرى صادق فرستاده شده است.
روايات متعددى كه در تفاسير شيعه و اهل تسنن در ذيل اين آيه وارد شده، و «قدم صدق» را به شخص پيامبر صلى الله عليه و آله، يا ولايت على عليه السلام تفسير كرده است، مؤيد همين معنى است. «٢»
همان گونه كه گفتيم، ممكن است: هدف از تعبير فوق بشارت به همه اين امور بوده باشد.
در پايان آيه، باز به يكى از اتهاماتى كه مشركان كراراً بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد مى‌كردند، اشاره كرده، مى‌فرمايد: «كافران گفتند: اين مرد، ساحر آشكارى است» «قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبينٌ».
كلمه «إِنَّ» و «لام تأكيد»، و صفت «مُبِين»، همه نشانه تأكيدى است كه آنها روى اين تهمت داشتند، و تعبير به «هذا» (اسم اشاره به نزديك)، براى اين بوده كه، مقام پيامبر صلى الله عليه و آله را تحقير كنند.
اما اين كه: چرا نسبت سحر به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌دادند، روشن است؛ زيرا در برابر سخنان اعجازآميز، و برنامه‌هاى و قوانين درخشان، و ساير معجزاتش،